نگذريد روان‌شناس‌ها مىگويند : مثال‌هاى جامعه آئينه‌ى فكر جامعه است . راستى اين جور است . يك مثال عوامانه‌اى نقل مىكنم . مىگويند : يك آقائى روى منبر مىگفت كه آن كسى كه از دست زنش راضى نيسن بلند شود بايستد . همه بلند شدند جز يك نفر . اين خيلى خوشحال شد . گفت : الحمدلله توى جلسه پيدا كرديم كسى كه از دست زنش راضى است . يك وقت داد اين مرد بلند شد و گفت كه آقا ! نه . خانم زده پايم را شكسته نمىتوانم بلند شوم ! وضع فعلى ما اين گونه است ! يك نفر پيدا نمىشود كه از ناحيه همسرش صد در صد راضى باشد . يك خانم پيدا نمىشود كه صد در صد از ناحيه شوهرش راضى باشد . در روايات داريم اگر بين دو مسلمان اختلاف شد بين يك زن و شوهر اختلاف شد واجب است ، لازم است همان روز اول آشتى كنند . و رسم اين است كه از بزرگ‌تر عذرخواهى كند . يعنى خانم عذر خواهى كند ولو آقا تقصير داشته باشد . بعد روايت مىفرمايد : اگر روز اول نرفتند روز دوم . اگر كوچكتر رفت كه رفت و الا بزرگتر برود و با هم آشتى كنند . ديگر كينه با هم نداشته باشند و لو العياذبالله اشتباه بزرگى كردند و زخم زبان زدند اما ديگر كينه نداشته باشند . صاف ، با حقيقت و با گذشت باشند . فراموش كنند آنچه گذشته است و اگر روز دوم نرفتند روز سوم حتماً واجب است اين كار را بكنند . اگر روز سوم با هم آشتى نكردند كينه يكديگر در